Pierwszy dzień był darmowy i składał się z krótkich, dwudziestominutowych przemówień ludzi z branży. Znalazło się miejsce zarówno dla tych teoretycznych, jak i praktycznych wystąpień. Mogliśmy posłuchać interesujących case studies ogromnych korporacji, takich jak Play czy TP SA. Było naprawdę ciekawie. Przyszło tyle osób, że nie było praktycznej możliwości, by gdziekolwiek przejść podczas trwania prezentacji. Dosłownie.

Drugi dzień był płatny, więc zjawiło się mniej osób. I całe szczęście. Szkoda tylko, że miały to być warsztaty, a w praktyce zupełnie nie były. No, może jedne „zajęcia”, podczas których budowaliśmy swój własny serwis społecznościowy. Sądzę, że można to było znacznie lepiej przygotować, ale i tak nie żałuję.

W końcu prelegenci uświadomili niektórym, że to nie liczba fanów na fanpage’u ma znaczenie, a stopień ich zaangażowania, a także to, że media społecznościowe, to nie tylko Facebook. Dominik Kaznowski bardzo mądrze stwierdził również, że prowadzenie bloga firmowego jest znacznie trudniejsze, niż napisanie paru zdań na tablicy Facebooka.

Podsumowując, tym razem było znacznie ciekawiej, niż ostatnio. Mam nadzieję, że na następnym Social media day, czyli już na początku 2012, będzie jeszcze lepiej.

]]> http://e-spolecznosci.info/social-media-day-warto-bywac/feed/ 0 http://e-spolecznosci.info/internet-jako-miejsce-cyberdyskursu/ http://e-spolecznosci.info/internet-jako-miejsce-cyberdyskursu/#comments Wed, 08 Jun 2011 16:32:37 +0000 Magda http://e-spolecznosci.info/?p=103 Obecnie internet[1] jest jednym z najpopularniejszych mediów. Środowisko to niejako naturalnie wymusza komunikację, ponieważ jest zbiorem interaktywnych kontaktów między ludźmi. Można by polemizować z tym, czy internet spełnia wszelkie akty potrzebne do zajścia komunikatu. Wydaje się jednak, że spełnia je w większym stopniu niż na przykład list. Jeśli wziąć pod uwagę definicję komunikacji Virginii Satir, możemy śmiało uznać to … Czytaj dalej...

Poniżej wklejam wstęp do mojej pracy magisterskiej. Może komuś się przyda

Blog, jak wszystkie zjawiska powstałe w internecie, ma krótką historię. Pierwsze blogi zaistniały niespełna kilkanaście lat temu. Od tamtego czasu stale ewoluują. Zmieniają się do tego stopnia, że nie sposób nadążyć za ciągłymi modyfikacjami, ulepszeniami, a także innymi zastosowaniami. Zmianom uległy również motywacje dotyczace prowadzenia blogu oraz sposoby postrzegania go zarówno przez innych internautów, jak i inne media.

W niniejszej pracy opiszę różne typy dzienników internetowych i dokonam klasyfikacji poszczególnych, ze względu na formę wypowiedzi, szatę graficzną, tematykę, sposób komunikacji oraz cel autora. Skupię się na blogach tekstowych, ponieważ są najbardziej typowe; wspomnę również o fotoblogach, które w ciągu ostatnich lat stają się coraz bardziej popularne. Istotne miejsce zajmą także mikroblogi, które, jako inna, minimalistyczna forma blogowania, bardzo szybko zwiększają świadomość internautów, którzy decydują się z nich korzystać w celu nie tylko wyrażania siebie, ale również w celu uzyskania bieżącej pomocy.

Moja praca ma na celu ukazanie różnych sposobów autoprezentacji i autokreacji za pomocą blogów oraz przedstawienie wszelkich interakcji, które zachodzą w blogosferze. Jest to nieuniknione w przypadku blogu tak, jak w każdym innym medium. W dzisiejszych czasach interakcje zachodzą wszędzie; w blogosferze w dość specyficzny sposób, dlatego też postanowiłam zwrócić na nie uwagę. Dodatkowo, istotne miejsce w mojej pracy zajmie stosunek do blogów, czyli to, w jaki sposób są one odbierane przez społeczeństwo; czy są wciąż uważane za pamiętniki nastolatków, przepełnione ekspresją, gdzie dokonuje się jedynie przekładu intersemiotycznego emocji, bez wartościowej uniwersalnie treści, czy może traktuje się je już jako rzetelne miejsca do pozyskiwania wiedzy. Blogi, bowiem błyskawicznie podążają w stronę profesjonalizmu.

Dotychczas, w języku polskim, powstało niewiele publikacji na tematy związane z blogosferą oraz cyberdyskursem wewnątrz niej. Korzystam więc ze źródeł zarówno polskich, jak i zagranicznych (anglojęzycznych), znaczna część mojej pracy jest również podpierana badaniami własnymi i wnioskami, które byłam w stanie wyciągnąć poprzez kilkuletnią obserwację blogów i blogerów. Blog jest bardzo młodym tworem, należy więc sądzić, że dotychczasowy stan badań nad nim znacznie się rozwinie w kolejnych kilku latach.

Do napisania pracy o tej tematyce na kierunku filologicznym skłoniły mnie moje zainteresowania poświęcone w dużej mierze blogosferze i sieciom społecznościowym (Web 2.0). Od kilku lat regularnie czytam blogi i rejestruję coraz większe uspołecznienie ich. Moją lekturą są dzienniki wszelkiego rodzaju, od osobistych, przez hobbystyczne, po profesjonalne. Sama jestem aktywnym blogerem, czytam, komentuję i prowadzę blogi. Wydaje mi się zatem, że posiadam kompetencje do napisania tego typu pracy.

W pierwszym rozdziale skupię się na opisaniu cyberdyskursu w internecie. Jest to miejsce, w którym komunikacja jest niejako wymuszona; nie da się bowiem być aktywnym użytkownikiem internetu nie komunikując się. Komunikacja w tym przypadku to nie tylko kontakt nadawca ? odbiorca, ale również internauta ? czytany tekst (w każdej postaci). W rozdziale tym wspomnę również o potrzebach społeczeństwa, które w internecie realizują się. Opiszę także historię i poszczególne etapy komunikacji na przestrzeni wieków i lat. Następnie przybliżę zjawisko hipertekstu i hiperwięzi oraz przedstawię psychologiczne i socjologiczne związki z komunikacją w internecie.

W rozdziale drugim przedstawię zagadnienia dotyczące blogu. Wymienię i scharakteryzuję wszystkie najważniejsze definicje oraz zjawiska związane z blogosferą; opiszę początki blogów, ich cechy charakterystyczne, historię i ewolucję, a także dokonam analizy statystyk związanych z rozwojem blogosfery; przedstawię również swoje badania związane z czytelnictwem i prowadzeniem blogów. Ukażę jednocześnie ich specyfikę w porównaniu ze statycznymi stronami internetowymi. Dokonam także podziału blogów ze względu na treść i formę.

Kolejny rozdział przedstawia analizę wcześniej opracowanych typów blogów. Poprzez badanie konkretnych przykładów dojdę do uogólnienia poszczególnych grup. Będę chciała pokazać, że blog jest tak płynnym zjawiskiem, różniącym się pod tak wieloma względami, że trudno jest zaklasyfikować go do konkretnego gatunku, ponieważ posiada cechy wielu różnych. W swojej pracy udowodnię, że każdy typ blogu ma dość płynną granicę i czasem trudno jest dojść do konkretnej nomenklatury.

Ostatni rozdział przedstawia zagadnienia ściśle związane z tematem niniejszej pracy. Skupię się w nim na przedstawieniu różnych motywacji i czynników wpływających na pisanie, a dokładniej regularne prowadzenie blogu, które dla poszczególnych internautów są inne. Drugą część tego rozdziału stanowić będzie analiza interakcji w blogosferze i poza nią, przedstawiona za pomocą konkretnych przykładów. Ukażę tu błyskawiczne przenikanie się informacji, jakie towarzyszy blogosferze, a także dyskusje na te same tematy między blogami. Przedstawię błyskawiczny napływ informacji z innych mediów do blogosfery oraz tworzenie artykułów na blogach poprzez informacje ?z pierwszej ręki?, co jest częstym zabiegiem w anglojęzycznej blogosferze. Wspomnę także o wpływie wiadomości z obcojęzycznych blogów i serwisów społecznościowych na polskojęzyczne dzienniki.

Mam nadzieję, że w tej pracy uda mi się przedstawić w rzetelny sposób stan blogosfery, jej miejsce w internecie, a także scharakteryzować blog z perspektywy przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Ocenę pozostawiam jednak czytelnikom i szczerze zachęcam do lektury.

Dzisiaj o zakupach grupowych mało już kto mówi, bo ich idea, choć szczytna i wydawać by się mogła, że opłacalna dla potencjalnych klientów, najzwyczajniej w świecie nie wypaliła. Dlaczego? Bo producenci sprzętów nie wyrazili takiego samego entuzjazmu. Zakupy grupowe miały polegać na tym, iż jeśli zebrała się odpowiednia grupa osób, które chcą kupić dany towar, to producent obniżał cenę, np. o 50%. Dajmy na to laptop, który normalnie kosztował 2000 tysiące złotych, miał być sprzedany za 1000 każdej z tych osób. Ludzka kreatywność właściwie nie zna granic i chwilę później pojawił się nowy pomysł, który niejako nawiązywał do zakupów grupowych, ale był czymś zupełnie innym, świeższym.

W lipcu 2010 roku pojawił się w Polsce serwis Groupon, a dziś nie ma już chyba osoby, która by o nim nie słyszała. Dlaczego? Dzięki dość agresywnej promocji głównie w Internecie. Można by spytać, ale właściwie o co tyle szumu? Groupon to miejsce, które codziennie proponuje zabiegi kosmetyczne, paintball, czy pyszną kawę w kilkunastu miastach w Polsce w atrakcyjnych cenach. Nie jest to już zabieg kosmetyczny za 500 zł, a na przykład za 100, to kawa za 17 zł, zamiast za 59. Opłacalne? Owszem, bo coraz więcej osób oferujących usługi dla ciała, duszy i kubków smakowych decydują się na dołączenie do serwisu. Otrzymają zdecydowanie mniej za tę kawę, czy profesjonalne strzyżenie, ale jeśli klient będzie zadowolony, to wróci, choćby miał zapłacić dwa, trzy razy tyle, niż w promocji.

W lutym ruszył podobny, jednak, jak wspominają jego twórcy, zupełnie inny serwis ? Citeam, należący do Allegro. Dlaczego inny? Bo proponuje sposoby na spędzenie czasu wolnego z rodziną i przyjaciółmi, bo prowizje od sprzedaży są niższe, bo potencjalnymi klientami mogą być użytkownicy Allegro ? szacuje się, że jest ich około 13 milionów. Z moich obserwacji wynika, że Citeam nie będzie chciał naśladować Groupona, co do sposoby reklamy, a już na pewno nie w taki wszędobylski sposób, ale z pewnością zyska wielu zwolenników. Jest jeszcze za wcześnie, żeby mówić o równej konkurencji ? dajmy projektowi Allegro trochę czasu, może w wakacje nabierze tempa?

Z racji tego, że od jakiegoś czasu zajmuję się pozycjonowaniem zawodowo, aktywnie uczestniczę w dyskusjach na największym forum poświęconym pozycjonowaniu i optymalizacji w Polsce. Trzech użytkowników zorganizowało konkurs na mistrza SEO 2011. Polega na tym, że przez trzy miesiące należy pozycjonować frazę wpolscemamymocneseo. Osoba, której strona zajmuje 4 kwietnia 2011 roku, czyli po równo trzech miesiącach, pierwszą pozycję w Google, wygra IPada i wstęp na szkolenie w Warszawie. Oczywiście należy się w tej kwestii zastanowić, czy pozycjonerzy robią to dla nagród rzeczowych, ponieważ cena inwestycji na ten projekt, może być wyższa niż cena nagród. Bez wątpienia będzie się jednak liczyć renoma, jaką się uzyska i tytuł najlepszego pozycjonera roku.

I właśnie dzięki takim konkursom i dyskusjom tworzy się społeczność internetowa pozycjonerów. To bardzo miłe, że nie skaczą sobie do gardeł

29 czerwca obroniłam pracę magisterską na temat „Blogosfera jako miejsce autoprezentacji i interakcji”. Zastanawiam się teraz, czy mogę wrzucać ją po kawałku na ten blog. Podobno jest tak, że uczelnia, którą się ukończyło, ma prawo do naszej pracy przez jakiś rok albo dwa i jeśli będą chcieli ją opublikować, to mogą to uczynić, bo mają pierwszeństwo. Rozumiecie, przecież to oni nam dali całą wiedzę, to nawet nie wykładowcy, to cała uczelnia. Poza tym na studiach na pewno niczego nie dowiedzieliśmy się sami.

No i się zastanawiam, czy tę pracę mogę to po troszku publikować. Może ktoś z Was wie coś na ten temat? Ma jakieś dokładne informacje, albo coś?

Okazuje się, to znaczy, wszelkie statystyki donoszą, że po ogłoszeniu nowego regulaminu naszej klasy, konta usunęło około 150 tysięcy ludzi, czyli jeden procent użytkowników. Oczywiście, ekipa naszej klasy to dementuje, mówiąc, że dużo mniej, ale fakty są jasne. Biorac pod uwagę fakt, że nie minął jeszcze miesiąc i pewnie jeszcze trochę osób te konta usunie, nk będzie dużo uboższa w użytkowników, a co za tym idzie w dane i w target „oglądaczy” reklam, co w efekcie spowoduje zauważalnie mniejsze zarobki. Patrząc jednak na to z innej strony – konta usuwali sobie ludzie świadomi, tacy, którzy zdawali sobie sprawę z teoretycznego niebezpieczeństwa akceptacji regulaminu. Ci więc ludzie i tak raczej w reklamy nie klikali, więc może i nk nie straci nic…

Tyle, że Ci znajomi mają innych znajomych, którzy mają znajomych itp.

Coraz więcej osób zamiast zdjęcia głównego dodaje sobie grafikę z napisem „Find me on FaceBook”. Jak tak dalej pójdzie, to niestety, ale nk przegra tę walkę. Nie pomogą jej nawet gry, które wprowadzają.

Jak pewnie wielu z Was zauważyło (chyba że zaliczacie się do tego coraz większego grona, w tym mnie, ludzi, którzy ostatnimi czasy wolą przesiadywać na facebooku niż tam), Nasza-Klasa.pl przeszła kolejną zmianę. Nastąpiła zmiana domeny na nk.pl. Moim zdaniem powinno to było nastąpić już dawno temu, ponieważ już od paru dobrych chwil przestała się kojarzyć ze zbieraniem znajomych ze szkoły czy z klasy. Teraz, jako akronim, portal ten nie będzie musiał się w ten sposób promować. Przecież za kilka lat nikt nie będzie pamiętał, że nk.pl to nasza klasa. Zwłaszcza nowy target dzieci, którzy zaczną z niej korzystać. To dobry chwyt marketingowy. Zwłaszcza biorąc pod uwagę ciągłą ekspansję na polski rynek fejsbuka.

Kolejna zmiana, to modyfikacja regulaminu. Oto fragment:

Zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późniejszymi zmianami) oraz ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. Nr 90, poz. 631, ze zmianami) wyrażam zgodę na nieodpłatne przetwarzanie i wykorzystanie przez spółkę ?Nasza Klasa Sp. z o.o.?, z siedzibą we Wrocławiu, przy ul. gen. J. Bema 2 (dalej również: ?Spółka?) mojego zdjęcia głównego (w tym wizerunku) umieszczonego w ramach portalu prowadzonego pod adresem nk.pl (dalej również: ?Serwis?) wraz z imieniem, nazwiskiem lub pseudonimem w celu umożliwienia prawidłowego i pełnego funkcjonowania świadczonych przez Spółkę usług lub funkcjonalności, jak również w celach reklamowych Spółki i jej kontrahentów, w ramach Serwisu lub poza Serwisem, w szczególności realizując cel społecznościowy. Udostępnione przeze mnie dane osobowe, wizerunek będą chronione przez Spółkę z zachowaniem najwyższej staranności, a w szczególności nie zostaną bezprawnie przekazane przez Spółkę podmiotom trzecim.

Co o tym sądzicie?

Gdy zaczynałam swoją historię z internetem, czyli osiem lat temu, bardzo intensywnie rozwijały się fora dyskusyjne. Wszelkiego rodzaju phpBB, phpBB by Przemo, MyBB, IPB, VB i inne tego typu. Były to zwykle fora tematyczne, ale równie często zdarzały się tak zwane „wielotematyczne” i „ogólnotematyczne”. Swego czasu panował błędny trend, że każdy może takie mieć. Jak się niewiele później dla twórców okazało, nie każdy, ponieważ po założeniu i wygaśnięciu entuzjazmu takie fora upadały. Głównie z powodu wybrania złej tematyki i braku użytkowników, którzy by je naturalnie rozkręcali. Od zawsze wiadomo, że aby stworzyć forum, które będzie świetnie prosperowało, potrzebni są użytkownicy, którzy będą je „nakręcać”. Z tymi jednak jest coraz trudniej.

Właściciele takich forów wynaleźli „półrozwiązanie” polegające na kupowaniu postów i tematów poprzez zatrudnianie ludzi do nabijania ich. Wszystko świetnie, jeśli miało się duży potencjał finansowy, to zdawało egzamin. Nadal jednak, naturalnych userów nie zawsze udało się przyciągnąć.  Teoretycznie, powinno być tak, że jeśli „sztuczni” użytkownicy rozkręcali forum, to powinni się znaleźć i tacy, którzy weszli przez wyszukiwarki, zobaczyli „żyjące” forum i postanowili dołączyć. No właśnie, tyle, że świadomie, czy też mniej, internauci wybierają te największe i najbardziej ruchliwe fora. Zatem więc, jeśli jakieś nie do końca dynamicznie się rozwija, szybko zostanie opuszczone. Teoretycznie więc, dopóki nie ma co najmniej kilku stałych userów na forum, nie ma sensu przestawać zatrudniać tych, którzy piszą.

Idąc więc tym tokiem myślenia,  stworzenie dobrego i prężnie rozwijającego się forum dyskusyjnego to nie lada wyzwanie. Po co więc się wysilać, skoro mamy serwisy społecznościowe i blogi (które to przecież są chyba najdynamiczniejszym tworem obecnego social media), na których dyskusje można prowadzić naturalnie i bez zbędnego „nabijania” postów. Blogów i mikroblogów nie postrzega się ze względu na ilość komentarzy. Generalizując. Oczywistością jest to, że teraz każdy może być jednocześnie autorem i czytelnikiem. Czy niezależne fora dyskusyjne, niepodlegające żadnym serwisom, naturalnie wymrą?

Dziś chciałam podjąć dyskusję o jednej ze strategii e-marketingu, polegającej na kupowaniu fanów na facebooku. Znalazłam na allegro taką ofertę – LINK. Płacisz 20zł – dostajesz 100 fanów na swoim fan page’u. Nie mam najmniejszego pojęcia, na jakiej zasadzie to działa. Przecież chyba nie zmusza się nikogo do zostania fanem. Można to zaproponować, ale wtedy nie będzie można zadeklarować, że w 24 godziny tych 100 fanów polubi stronę klienta.

Może ktoś z Was ma na ten temat więcej do powiedzenia? Ciekawam.

Edit:

Omówiłam kwestię z eRIZ-em na blipie, w wolnej chwili zaktualizuję wpis

]]> http://e-spolecznosci.info/kupowanie-fanow-na-facebooku/feed/ 5